Nieuw blog bericht 5

zondag 31 juli 2022 07:52

Wil ik haar graag herinneren als ik later groot ben… Gepubliceerd op 22-7 Flessenpost

Het is zomerreces. In de zomer staan we onszelf toe om ons uit het dagelijkse leven terug te trekken en ons meer te richten naar… naar wat? Naar even niets doen? Op vakantie. Even in de pauzestand.

Sommigen van ons zijn gebonden aan de schoolvakanties. Hoe het ook zij… ieder doet zijn ding. In een badplaats zoals Bergen, kan het heel goed zijn, dat waar sommigen met reces zijn, anderen juist economisch floreren, eindelijk hun langverwachte meters ‘mogen’ maken. Voor de een is het eb en voor de ander is het vloed.

Er is een cliffhanger vlak voor het reces. Welke kant gaat het uit? Waar gaat de wereld naartoe? In the heat of the night, pakte iedereen z’n koffers en vloog toch weg. Het wereldtoneel verschuift. En toch gaan we komkommeren op onze eigen manier. Het is fijn om de batterijen op te laden, of het is nodig om dat te doen, zodat je er alles aan hebt gedaan.

Iedereen loopt in zijn eigen film. Hoewel het heel aantrekkelijk is om nog even die vakantie te maken, vind ik het nu ook heel aantrekkelijk om te werken. Werken geeft kracht en autonomie. Een tegenkracht tegen al wat schaarste heet. Op de heetste dag, wordt de koudste winter gepitcht. Is dit nu ‘echt’, of is reclamebureau NL aan het doordraaien? ‘Wist je dat 1 op de 3 gezinnen niet meer rondkomt?’. Er is in mij ook grote dankbaarheid. Voor alles wat er wel is. Het stilstaan bij dankbaarheid en vieren wat er wel is. Een warme dag met een ijsje geeft tegenkracht. Leve Moeder Aarde!

In een reces zit ook iets waardevols. Het lijkt alsof je niet zoveel doet, maar eigenlijk geef je je zelf de ruimte om op een wat grotere afstand te kijken naar de dingen. Om eigen standpunten los te laten. Het ruimer te zien. Te relativeren, wat heel belangrijk was en misschien meer te focussen op wat echt belangrijk is. Van niets doen, kun je zelfs effectiever worden. Je batterijen opladen.

Maar ook: investeren in het familieleven. Ik noem het niet de hoeksteen van de samenleving, maar wel wortels van waaruit je leeft of wat met je meebeweegt. Het is bepalender dan je denkt en het is ook goed daarin voedend te zijn en je plek in het geheel weer te verkennen. Zien waar je gezamenlijk staat is geen overbodige luxe, het is een noodzakelijke investering. Iedereen op de juiste plaats.

Ik ben benieuwd wat het zomerreces doet met de tegenstellingen in ons land. Of we allemaal even pas op de plaats maken, om daarna allemaal onze eigen rol weer in te nemen op het toneel van meningen. Of dat vrede, liefde en vertrouwen meer ruimte krijgen om tot nieuwe oplossingen te gaan komen.

Mijmerend in het zand, volhard ik vakantie in mijn eigen land. Ik schrijf dit nu ook, omdat Nederland op dit moment nog net bestaat. Wil ik haar graag herinneren als ik later groot ben.